Της ίδιας κάκιστης εικόνας θεατές έγιναν και φέτος οι κάτοικοι του Παραλίου Αστρους με το μικρό μόλο του λιμανιού να έχει μετατραπεί σε χώρο στάθμευσης ΙΧ. Ο μόλος παραμένει ανοιχτός για να εξυπηρετούνται οι επαγγελματίες ψαράδες, γεγονός το οποίο εκμεταλλεύονται όσοι βάζουν πάνω απ’ όλα την «άνεσή» τους με αποτελέσματα, λόγω των πολλών αυτοκινήτων, ο βραδινός περίπατος δίπλα στη θάλασσα, να είναι εκτός των άλλων και επικίνδυνος. Το σίγουρο είναι πως κάτι πρέπει να γίνει για να δοθεί ένα οριστικό τέλος σε αυτή την παράνομη αλλά και κακόγουστη εικόνα.

Δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν;

Στο κυνήγι της δροσιάς επιδόθηκαν όλοι οι Ελληνες την περασμένη βδομάδα του καύσωνα με τις θερμοκρασίες - ρεκόρ. Οι παραλίες γέμιζαν από πολύ νωρίς το πρωί και οι άσκοπες μετακινήσεις περιορίστηκαν. Τα δε κλιματιστικά «έβγαζαν φλόγες» με τους ψυκτικούς να γνωρίζουν μέρες δόξας παρά το γεγονός πως και αυτά (τα κλιματιστικά) καθόλου δεν απενοχοποιούνται για την συχνή εμφάνιση, τα τελευταία χρόνια, των ακραίων καιρικών φαινομένων. ΜΜ
 

Γαλάζια... παρατηρητικότητα

Ανακοίνωση για την Γαλάζια σημαία διαβάσαμε από τον Δήμο και είδαμε τις παραλίες και ακτές του Παραλίου Αστρους, να συγκαταλέγονται στην ιστοσελίδα του οργανισμού αξιολόγησης στο διαδίκτυο με την ανάλογη «γαλάζια» σήμανση για το 2007. Παρατηρητικός όμως αναγνώστης, μας ενημέρωσε πως στην ακτή Καλλιστώ κυματίζει ήδη η περσινή Γαλάζια Σημαία και όχι η φετινή. Ελπίζουμε σύντομα να φτάσει η φετινή σήμανση χωρίς να υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα δεδομένου ότι οι μέχρι τώρα ελλείψεις, αρχίζουν να μας βάζουν σε υποψίες.  Γ. Παπ

Η υπομονή, λένε, είναι από τις μεγαλύτερες αρετές που μπορεί να χαρακτηρίζουν ένα άνθρωπο. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την υλοποίηση ενός έργου πνοής, όπως αυτό του Βιολογικού Καθαρισμού. Αλλά πόση υπομονή μπορεί να δείξει κανείς όταν τις μέρες της Πρωτομαγιάς έβλεπε τα αυτοκίνητα να περνάνε μέσα από την κεντρική πλατεία του Παραλίου Αστρους; Η… τσαπατσουλιά, μάλιστα, κορυφώθηκε, από πλευράς επισκεπτών αυτή τη φορά, όταν η ίδια πλατεία με μικρά παιδιά να παίζουν και κόσμο να απολαμβάνει τη βόλτα του με θέα το λιμάνι, χρησίμεψε ως χώρος στάθμευσης οχημάτων μεταφέροντας έτσι, από τα αστικά κέντρα, την προχειρότητα και την κακογουστιά. Υπομονή λοιπόν. Ας παρηγορηθούμε στη σκέψη των ευεργετικών αλλαγών που θα φέρει στον τόπο μας ο Bιολογικός Kαθαρισμός.

Την περασμένη Κυριακή στον ποδοσφαιρικό αγώνα Ερμή Μελιγούς – Προοδευτική συνέβη κάτι που μας θύμισε την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται η ανθρώπινη ζωή. Στα τελευταία λεπτά του παιχνιδιού γύρισε η γλώσσα ποδοσφαιριστή των φιλοξενούμενων ο οποίος έχασε για πέντε λεπτά τις αισθήσεις του αλλά τελικά η παρουσία της γιατρού και η συνδρομή αρκετών που βρέθηκαν εκεί τον επανέφεραν τις αισθήσεις του. Πόσα είναι τα παιχνίδια, στα πρωταθλήματα της Αρκαδίας φέτος, που έγιναν χωρίς την παρουσία γιατρού και πολλές φορές σε ορεινά χωριά μακριά από κέντρα υγείας και νοσοκομεία με μόνο βοηθό την… τύχη; Σε πόσα, που υπήρχε γιατρός, υπήρχε και ο απαραίτητος ιατρικός εξοπλισμός; Και τέλος, πόσοι ποδοσφαιριστές είναι εκπαιδευμένοι να παρέχουν πρώτες βοήθειες; Όλα αυτά είναι πράγματι δύσκολο (και πολλές φορές δαπανηρά) να υλοποιηθούν είναι όμως απαραίτητα για να μπορούμε να χαιρόμαστε πρώτα τη ζωή και μετά το ποδόσφαιρο.

Για άλλη μια φορά το Παράλιο Αστρος έβαλε τα «γιορτινά» του και δέχθηκε χιλιάδες επισκεπτών που προτίμησαν να περάσουν το τριήμερο της Αποκριάς στο όμορφο χωριό μας. Αν και οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν οι καλύτερες, η πλατεία, τα καφέ, τα εστιατόρια και τα μπαρ γέμισαν με κόσμο που θέλησε να περάσει μερικές ώρες χαλάρωσης μακριά από τους κουραστικούς ρυθμούς της πόλης. Αυτό, όμως, που προκάλεσε αρνητικά σχόλια ήταν η απουσία οποιασδήποτε πολιτιστικής εκδήλωσης. Παλιότερα όλο και κάποια γιορτή διοργανωνόταν στο Θέατρο του Παραλίου Αστρους. Τα τελευταία δύο χρόνια τι; Ισως η αδρανοποίηση (σε βαθμό ανυπαρξίας) του Πολιτιστικού Συλλόγου να είναι ένα πρόβλημα αλλά τι κάνουν οι υπόλοιποι φορείς για να προστατέψουν το «τουριστικό τους προϊόν». Ένα «προϊόν» το οποίο (κακά τα ψέματα) έσωσε ολόκληρη την περιοχή από αυτό που μαστίζει μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υπαίθρου, την εγκατάλειψη και το μαρασμό.

Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά, πριν ένα, περίπου, μήνα και τώρα απόκριες και διαπιστώνει κανείς εύκολα πως η επαρχία της Κυνουρίας «πάσχει» από έθιμα. Τοπικά έθιμα σαν αυτά που βλέπουμε κάθε τόσο από τα ΜΜΕ να αναβιώνουν ή να διατηρούνται σε κάθε μεριά της χώρας μας και που εκτός από την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός τόπου προσελκύουν αρκετούς επισκέπτες. Κρίμα είναι ολόκληρη επαρχία με μια τόσο πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και ιστορία να περιορίζεται μόνο στο «Κάψιμο του Ιούδα» (όπως και σε όλη σχεδόν την Ελλάδα) ή τα αερόσταστα το Πάσχα στο Λεωνίδιο. Στο κάτω-κάτω αν δεν μπορούμε να αναβιώσουμε κάποια έθιμα ίσως θα έπρεπε να… βρούμε άλλα.

Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα ξυπνούν σε πολλούς μια διάθεση κάπως πιο "συναισθηματική". Λίγο οι εφημερίδες και τα κανάλια, λίγο το κλίμα των ημερών και το πνεύμα των Χριστουγέννων δημιουργούν ένα "σκηνικό" που ίσως να έπρεπε να ήταν μόνιμο. Οι ευχές αυτών των ημερών για "παγκόσμια ειρήνη, αγάπη, συμφιλίωση των λαών και κοινωνική αλληλεγγύη" έχουν χάσει το νόημά τους όταν όλοι ξέρουν πως οι περισσότεροι που τα εύχονται, και κρατάνε τις τύχες αυτού του κόσμου, με τις πράξεις τους όλο τον υπόλοιπο χρόνο δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Οι γιορτές και οι διάφορες επέτειοι δεν είναι ο τρόπος να βγάλουμε τα "σπασμένα" σα να πρόκειται για κάποιο... καθήκον. Ούτε οι πόλεμοι θα σταματήσουν αν το ευχηθούμε (μόνο) τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, ούτε θα ερωτευτούμε περισσότερο αν γιορτάσουμε (μόνο) του Αγίου Βαλεντίνου.   

Τελικά αυτό το γρήγορο internet αποδείχτηκε τόσο γρήγορο που όταν έφτασε στην Κυνουρία…. προσπέρασε το Παράλιο Αστρος. Δυστυχώς οι κάτοικοι της παραθαλάσσιας κωμόπολης δεν έχουν το «προνόμιο» της τεχνολογίας DSL, βλέποντας τα Mbps να περνούν από μπροστά τους πηγαίνοντας προς τα γειτονικά χωριά, και αυτοί συνδέονται ακόμα στο διαδίκτυο με συνδέσεις παλαιού τύπου που τείνουν να εξαφανιστούν. Ενα μέρος σαν το Παράλιο Αστρος με δεκάδες χιλιάδες παραθεριστές και επισκέπτες το καλοκαίρι, με μεγάλη επιχειρηματική ανάπτυξη στον τομέα του τουρισμού και με αξιοσημείωτη δραστηριότητα στις οικοδομικές επιχειρήσεις δεν τυχαίνει να είναι στον αρχικό σχεδιασμό του ΟΤΕ γιατί όπως λένε δεν έχει πρακτορείο ΠΡΟΠΟ (Αστρος, Αγιος Ανδρέας, Τυρός) ή δεν βρίσκεται (τυχαία;) στο δρόμο γι’ αυτό (Μελιγού, Κορακοβούνι). Ας τζογάρουμε λοιπόν. Αν είναι να μη μείνουμε πίσω στις τεχνολογικές εξελίξεις να ανοίξουμε και κανένα καζίνο βρε παιδιά.

Μια φορά κι ένα καιρό ξεκίνησε να γίνεται ένας ποδηλατόδρομος στο δρόμο Αστρος-Παράλιο Αστρος. Ενας ποδηλατόδρομος με ένθερμους οπαδούς αλλά και πολλούς πολέμιους. Οπαδούς γιατί το θεώρησαν αναβάθμιση της ποιότητας ζωής αλλά και πολέμιους γιατί στένευε ένας δρόμος μεγάλης κυκλοφορίας. Όπως δείχνουν τα πράγματα ο ποδηλατόδρομος αυτός όχι μόνο δεν θα τελειώσει αλλά και θα καταστραφεί έως το σημείο που έχει φτάσει. Το σίγουρο είναι πάντως πως οι ποδηλατόδρομοι σε ένα μέρος τουριστικό σαν το Αστρος χρειάζονται. Οι αρμόδιοι, λοιπόν, έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε αρκετά σημεία δίπλα στη θάλασσα που θα μπορούσε να φτιαχτεί ένα τέτοιο έργο το οποίο θα αναβάθμιζε πραγματικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων αλλά και των προσφερόμενων υπηρεσιών στους χιλιάδες παραθεριστές του καλοκαιριού.

Βρύση στην οποία θα ταίριαζε περισσότερο ως φόντο η… ραχούλα βρίσκεται κυριολεκτικά πάνω στο κύμα. Όχι, δεν πρόκειται για… τσουνάμι αλλά για «εικαστική παρέμβαση» σε παραθαλάσσιο τουριστικό μέρος. Στο Παράλιο Αστρος, λοιπόν, έναν από τους προσφιλέστερους παραθεριστικούς προορισμούς, με πολλά χιλιόμετρα παραλία, με χιλιάδες κόσμο να απολαμβάνει τις χαρές τις θάλασσας το καλοκαίρι, μπορεί κανείς να θαυμάσει και τις… ομορφιές του ορεινού όγκου της Κυνουρίας. Εκτός, πάντως, από τη χιουμοριστική προσέγγιση της κατάστασης ίσως θα έπρεπε να γίνει κάτι παραπάνω. Όχι τίποτα άλλο, αλλά για να μη παραξενεύονται οι επισκέπτες του χωριού μας όταν βλέπουν βρύσες, σιντριβάνια και κάθε λογής, ορεινής αισθητικής, αντικείμενο, πάνω στη θάλασσα.

Τον τελευταίο καιρό η κοινή γνώμη «βομβαρδίζεται» με παραδείγματα σχολείων στην επαρχία όπου νεαροί μαθητές επιδίδονται σε… όργια και πολλές φορές φτάνουν ως το ρατσισμό. Πράγματι, όλες αυτές οι περιπτώσεις είναι κατακριτέες και μελανό σημάδι για τον πολιτισμό ενός λαού. Ποιος όμως είναι αυτός που ωθεί τη νεολαία εκεί; Μήπως οι σημερινοί μαθητές  γεννιούνται  έτσι; Κάθε άλλο. Όταν οι δομές μιας κοινωνίες είναι διάτρητες, όταν το μέλλον γι’ αυτούς (και ειδικά στην επαρχία) διαγράφεται ζοφερό και αβέβαιο, όταν μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αντιμετωπίζει τους μετανάστες ως αναλώσιμους, όταν προβάλλεται η γυναίκα ως σεξουαλικό αντικείμενο και μόνο, τότε είναι το λιγότερο αφελές να ψάξει κανείς για ευθύνες στη νεολαία. Μια νεολαία που όταν βλέπει τα πράγματα γύρω της «χλωμά» αντιδρά. Και αν δεν της δείξει κανείς τον σωστό τρόπο τότε αντιδρά βίαια και πολλές φορές και εγκληματικά. Όχι ότι είναι απαλλαγμένοι ευθυνών όσοι διαπράττουν τέτοια εγκλήματα αλλά καλό είναι να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας γιατί εκτός από μέλλον μιας κοινωνίας, η νεολαία είναι και καθρέφτης της.

Εργο πνοής ο Βιολογικός Καθαρισμός και μεγάλης σημασίας για την συνέχιση της οικονομικής ανάπτυξης του Αστρους και της ευρύτερης περιοχής. Οι εργασίες, πάντως, που ξεκίνησαν πρόσφατα (και προχωρούν με αργούς ρυθμούς είναι η αλήθεια) έχουν προκαλέσει αναστάτωση στους επαγγελματίες αφού η κυκλοφορία κόβεται και η σκόνη πάει… σύννεφο. Μεγάλα κομμάτια του δρόμου (και όχι τμηματικά) κλείνουν με αποτέλεσμα να προκαλείται κυκλοφοριακό κομφούζιο στο κέντρο και τα 3-4 άτομα που εργάζονται (σκληρά και φιλότιμα) είναι λίγα για να προχωρήσει γρήγορα με λιγότερα προβλήματα ένα τόσο μεγάλο έργο. Δεν λέμε, χρειάζεται υπομονή και συναίνεση από όλους για την ολοκλήρωση του Βιολογικού Καθαρισμού αλλά χρειάζεται σχέδιο και σωστός προγραμματισμός από τους κάθε λογής υπεύθυνους.

Ούτε δύο ώρες από την Αθήνα και η ζωή δεν κυλάει το ίδιο. Σε μία απόσταση που φαντάζεσαι πως τα προβλήματα είναι λίγο-πολύ λυμένα όλο και κάτι ξεφυτρώνει να σου θυμίσει τις ελλείψεις στην ελληνική ύπαιθρο. Ογδοντάχρονος κάτοικος του Στόλου Κυνουρίας κατήγγειλε σε πρωινή τηλεοπτική πως το χωριό του δεν έχει ιατρείο και ο γιατρός που έρχεται κάθε τόσο για να γράψει φάρμακα τα γράφει στο δρόμο. Αγνωστο είναι πόσες φορές έγινε αυτό και πόσες ο γιατρός βρήκε ανοιχτό το καφενείο για να μην αναγκάζεται να γράφει τα φάρμακα στο πόδι. Δεν θέλουμε να φανταστούμε, πάντως, τι γίνεται σε πιο δύσβατες και μακρινές από τα αστικά κέντρα περιοχές.

Τα ευχάριστα είναι καλοδεχούμενα όπως και απ' όπου κι αν προέρχονται. Με χαρά είδαμε να αντιμετωπίζεται ένα χρόνιο πρόβλημα (για το οποίο έχουμε γράψει πολλές φορές) όπως η κακή ποιότητα του γεμάτου λακούβες οδοστρώματος στην είσοδο του χωριού μας. Δεν θέλουμε να γινόμαστε καχύποπτοι αλλά έχουμε δει πολλές φορές να "μπαλώνονται" δυσάρεστες καταστάσεις προεκλογικά. Σίγουρα δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις των υπευθύνων όμως νομιμοποιούμαστε να... υποθέτουμε αν λάβουμε υπόψη το πρόσφατο παρελθόν. Οπως και να έχει ένα μεγάλο πρόβλημα που "χάλαγε" την πρώτη εικόνα του επισκέπτη διορθώνεται και ίσως αυτό να είναι που πρέπει να κρατήσουμε.

Παραδοσιακά ο δεκαπενταύγουστος στην πατρίδα μας σήμαινε το αποκορύφωμα των καλοκαιρινών διακοπών. Μετά από αυτόν όλα άλλαζαν. Μαζί με τα μελτέμια άρχιζε και το μεγαλύτερο κύμα της επιστροφής στα αστικά κέντρα. Φέτος, που το Παράλιο Αστρος φιλοξένησε περισσότερο κόσμο από ποτέ, το κύμα της επιστροφής δεν μίκρυνε αλλά τα μελτέμια μάλλον θα αργήσουν. Οι… καύσωνες που έρχονται και γενικότερα οι ζεστές ημέρες του Σεπτέμβρη που προβλέπονται μας κάνουν να πιστεύουμε πως τουλάχιστον τα επόμενα Σαββατοκύριακα θα έχουμε μια μικρή παράταση τουριστικής «ζωής». Ισως να ήταν καλύτερα για όλους μας αν στην Ελλάδα δεν προγραμματίζαμε τις διακοπές μας όλοι μαζί. Και καλύτερη εξυπηρέτηση θα είχαμε, και καλύτερες τιμές, και γενικότερα μεγαλύτερη ποιότητα στις καλοκαιρινές μας διακοπές.

Μπορεί την ίδια ώρα οι περισσότεροι να έβλεπαν τον ποδοσφαιρικό αγώνα Ισπανία – Γαλλία αλλά η πρώτη προεκλογική, από… τηλοψίας, αναμέτρηση, Δαλιάνης vs Δαλιάνη, είναι γεγονός και μάλιστα συνέπεσε με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της δημοσκόπησης από την Kappa Research. Με τους δύο «μονομάχους» να βρίσκονται πολύ κοντά (38% για τον κ. Γ. Διαλιάνη και 32% για τον νυν δήμαρχο κ. Στρ. Δαλιάνη) και με το ποσοστό των αναποφάσιστων να αγγίζει το 16% εύλογο είναι να υποθέσει κανείς πως πάμε για ένα ακόμα… ντέρμπι. Το ερώτημα όμως είναι τι θέση έχουν τα προβλήματα του τόπου σε αυτό το "ντέρμπι". Θα ακούσουμε, άραγε, στην προεκλογική περίοδο, λύσεις για την ανεργία, για τη νεολαία, προτάσεις για περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη θα ήταν πραγματικά πιο αντιπροσωπευτική αν περιλάμβανε και τον κ. Λ. Θερμογιάννη που έχει δηλώσει την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος Δήμαρχος αλλά και στο δείγμα περιλαμβάνονταν και ετεροδημότες.

Καθηλώνει τους πάντες, ενθουσιάζει, παθιάζει, προκαλεί έντονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις στα καφενεία και σίγουρα πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά φαινόμενα στον κόσμο. Εκτός, όμως, από το αγωνιστικό του κομμάτι, το Μουντιάλ, σημαίνει και πολλά άλλα. Σαν γνήσιο… πανηγύρι των πολυεθνικών έχει την… ιδιότητα να κινείται γύρω από αυτό πακτωλός χρημάτων. Σε αυτές τις εκπομπές στην τηλεόραση με τους κάθε λογής καλεσμένους μπορείς να ακούσεις και… χρήσιμα πράγματα. Οπως για παράδειγμα ότι τα κέρδη από το Μουντιάλ ισούνται με τον προϋπολογισμό των 50 φτωχότερων κρατών του κόσμου ή ότι το ετήσιο εισόδημα του Ντέιβιντ Μπέκαμ ισούται με όλες τις αγροτικές συντάξεις για ένα χρόνο στη Ελλάδα. Όχι, βέβαια, ότι αυτό μας πτοεί να απολαύσουμε το θέαμα που μας προσφέρουν οι… 736 εκατομμυριούχοι που παίζουν μπάλα, άλλωστε τέσσερα χρόνια το περιμέναμε, αλλά έτσι… για να έχουμε και το νου μας.

Κάθε επαγγελματίας που σέβεται τον εαυτό του προσπαθεί όχι μόνο να διαφημίσει το προϊόν του αλλά, σύμφωνα με τις δυνάμεις του, να διατηρήσει τις υπηρεσίες που παρέχει στον πελάτη του σε όσο το δυνατό υψηλότερο επίπεδο. Το καλοκαίρι έφτασε και "Καλλιστώ" στο Παράλιο Αστρος απέκτησε και φέτος τη γαλάζια σημαία. Σημαντική διάκριση, όμως οι υπόλοιπες παραλίες γεμίζουν, όχι μόνο, από λουόμενους αλλά και από κάθε λογής σκουπίδια, φαινόμενο το οποίο για ένα μέρος που ζει, ουσιαστικά, από τον τουρισμό είναι καταστροφικό. Είναι λυπηρό να φθάσουμε πάλι στα... συνηθισμένα της τελευταίας στιγμής όχι μόνο γιατί δείχνουν προχειρότητα αλλά γιατί οι παραλίες εκτός από τουριστικό "προϊόν" πρέπει να είναι καθαρές και για τον κάθε ντόπιο που θέλει να απολαύσει τις χαρές του τόπου του.

Πολύς ο λόγος για τα... δημοτικά τον τελευταίο καιρό. Υποψήφιοι πάνε κι έρχονται, συμμαχίες καταστρώνονται, πολιτικά παιχνίδια παίζονται, τοπικές οργανώσεις συνεδριάζουν και τα... μυστικά δείπνα με "φόντο" τις αντιδημαρχίες δίνουν και παίρνουν. Το δύσκολο είναι να πιστέψει κανείς πως μέσα σε όλο αυτό σκηνικό κάτι καλό θα βγει για τον Δήμο μας και γενικότερα για την περιοχή μας. Δεν έχουμε την αυταπάτη πως ζούμε σε ένα κόσμο "αγγελικά πλασμένο", το μόνο, όμως, που ζητάμε είναι να αποφύγουμε το κλίμα των πισόπλατων μαχαιρωμάτων και πολιτικής δυσωδίας. Γιατί, για το μόνο που ενδιαφέρονται οι πολίτες είναι να έχουν μια δημοτική αρχή ικανή να λύνει τα προβλήματα του συνόλου και να ανοίγει δρόμο προς την ανάπτυξη του τόπου. Πολιτικός πολιτισμός, λοιπόν και με το βλέμμα στο κοινό καλό.

Είναι αλήθεια πως όποιος επισκέπτεται αυτές τις ημέρες τα μέρη μας φεύγει με τις καλύτερες εντυπώσεις. Το κέφι, ο χορός, οι βόλτες στην πλατεία και το γραφικό μας λιμανάκι, αφήνουν αναμνήσεις στον οποιονδήποτε που λειτουργούν ως κίνητρο να μας επισκεφθεί ξανά. Ας μην εφησυχάζουμε όμως. Αυτό που πρέπει να σταματήσει είναι η προχειρότητα και οι... ετοιμασίες της τελευταίας στιγμής. Ο σχεδιασμός και το μακρόχρονο πλάνο, οι προτεραιότητες στις ανάγκες και η αποφυγή του γρήγορου κέρδους είναι αυτά που θα έπρεπε να βρίσκονται στο μυαλό όλων όσων θέλουν την πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου. Θα ήταν άσκοπο να αναφερθούμε σε συγκεκριμένα παραδείγματα. Αλλωστε αυτές οι μέρες είναι μέρες αγάπης και συναδέλφωσης. Χρόνια πολλά λοιπόν και του χρόνου... καλύτερα

Οι λακούβες στην είσοδο του Παραλίου Αστρους καλύφθηκαν, αλλά ελπίζουμε να υλοποιηθεί η υπόσχεση για κανονική ασφαλτόστρωση μέσα στον Μάιο. Με το κάψιμο των σκουπιδιών όμως, τι γίνεται; Κάτοικοι των Κάτω Δολιανών διαμαρτύρονται πως αρκετά πρωινά η ατμόσφαιρα στο χωριό τους γίνεται αποπνικτική, όπως γινόταν πριν λίγες βδομάδες στην περιοχή του Αστρους. Με το να μετατίθεται το πρόβλημα δεν δίνεται οριστική λύση. Ελπίζουμε να μην ισχύσει και εδώ το "ουδέν μονιμότερο".

Εντάξει, το χειμώνα, στο Παράλιο Αστρος έχουμε τον δικό μας τρόπο να... βρισκόμαστε. Λίγοι είμαστε, γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον και στο κάτω - κάτω ξέρουμε που συχνάζει ο καθένας. Με την οικιστική ανάπτυξη, όμως, των τελευταίων ετών (και ειδικά το καλοκαίρι με τις χιλιάδες των επισκεπτών) τα πράγματα δυσκολεύουν. Η αλληλογραφία, οι λογαριασμοί για κάθε διαμέρισμα, ή μια παραγγελία για έτοιμο φαγητό, δεν μπορούν να πηγαίνουν "στην τρίτη πολυκατοικία μετά το χαντάκι δίπλα στην τέταρτη οικοδομή που φτιάχνει τώρα ο τάδε κατασκευαστής". Και ευτυχώς αν ο διανομέας είναι ντόπιος. Αν είναι από άλλο χωριό ή μετανάστης τρέχα-γύρευε. Δεν είναι ώρα οι δρόμοι να αποκτήσουν και όνομα; Αλλωστε, σχέδιο οδογραφίας υπάρχει. Το "δύσκολο" έγινε. Αντε, σιγά-σιγά, να γράφουμε τα ονόματα και σε καμιά ταμπέλα. Ισως έτσι "γνωριστούμε" με τους... παραθεριστές καλύτερα.

webmaster@astrosnews.net

Ο ερχομός της Ανοιξης, ο εξαιρετικός καιρός και πάνω απ’ όλα το τριήμερο της Αποκριάς βοήθησαν ώστε το Παράλιο Άστρος, αλλά και η γύρω περιοχή να γεμίσει με κόσμο και να αποκτήσει το «χρώμα» που του… πάει. Όμως, τι οργανωμένο περίμενε τον επισκέπτη; Με μόνη εξαίρεση την αξιέπαινη προσπάθεια του τοπικού αθλητικού συλλόγου Κορακοβουνίου να διοργανώσει Καρναβάλι, ΤΙΠΟΤΑ. Μέχρι πέρσι το υπαίθριο θεατράκι στο Παράλιο Άστρος γινόταν χώρος διασκέδασης με χορό, κρασί και σαρακοστιανούς μεζέδες. Φέτος, όσο κι αν κάποιοι πήγαν ως εκεί με τη βεβαιότητα ότι θα βρουν κάτι παρόμοιο επέστρεψαν με την απογοήτευση (αλλά και την απορία) ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. Κρίμα. Γιατί αυτά είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ για ένα μέρος που στηρίζεται στον τουρισμό και σέβεται τους επισκέπτες του αλλά και τους κατοίκους τους.

Μπορεί οι βροχές και τα κρύα να μην μας έχουν ακόμα αφήσει αλλά τα πρώτα σημάδια φάνηκαν. Ο αγγελιαφόρος της Ανοιξης άνθισε στο Νησί στο Παράλιο Άστρος και μαζί του αισθανόμαστε και τη διάθεσή μας να αλλάζει. Λίγο οι απόκριες και η Καθαρά Δευτέρα, λίγο η εορτή του Ευαγγελισμού και η προσμονή του Πάσχα είναι ικανά να μας κάνουν να κινούμαστε πλέον σε ρυθμούς ανοιξιάτικους και περισσότερο... ευδιάθετους.

Εχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στην κακή κατάσταση του οδικού δικτύου στην περιοχή μας. Οχι για να γίνουμε βαρετοί αλλά μήπως γίνουμε ενοχλητικοί σε κάποιους υπεύθυνους (;). Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα στου δρόμου στην είσοδο του χωριού μας που είναι άλλωστε και η πρώτη εικόνα για κάποιον που το επισκέπτεται πρώτη φορά. Το "σλάλομ" ανάμεσα στις λακούβες αρχίζει μετά το Ξεροπήγαδο στο δρόμο προς το Άστρος. Η "πίστα" όμως δυσκολεύει καθώς πλησιάζει κανείς στο Παράλιο Άστρος και δεν προσφέρεται για... αρχάριους. Είπαμε ότι είμαστε μέρος που στηρίζεται οικονομικά στον τουρισμό, αλλά μπορούμε να βρούμε άλλο... extreme game για προσέλκυση επισκεπτών. Γιατί αν έτσι καλωσορίζουμε όποιον έρχεται στα μέρη μας πρώτη φορά το πιθανότερο (αν δεν πάθει κανένα κακό) είναι να ψάξει για άλλες... παραλίες.